1. Wat? In 2005 werden gelijktijdig 1000 vrouwen voorgedragen voor de Nobel Vredesprijs. Gek idee? Nee. Het initiatief voor deze actie kwam van de Zwitserse Ruth-Gaby Vermot-Mangold die tal van vluchtelingenkampen en oorlogsgebieden bezocht. In de schoot van de organisatie Peacewomen across the Globe wou ze verder al het werk dat vrouwen doen, soms met gevaar voor eigen leven, voor vrede en mensenrechten bekend maken.

Peacewomen across the Globe is een internationale organisatie met vestigingsplaats in Bern. Zij verbinden individuele vredesactivistes en organisaties op regionaal, nationaal en internationaal niveau. Eén van die genomineerden is de Belgische zuster Jeanne Devos, die in Mumbai de National Domestic Workers Movement oprichtte. De organisatie kant zich tegen het misbruik van dienstpersoneel en van vrouwen en kinderen die in huisarbeid werken. Peacewomen across the Globe zocht een manier om het brede publiek te bereiken, ook na 2005. Van deze 1000 vredesvrouwen en hun werk is een boek uitgegeven en een tentoonstelling gemaakt. De 1000 vrouwen komen uit meer dan 150 landen. De diversiteit is groot: de context en het werkterrein van de vredesvrouwen kunnen erg verschillen. De genomineerden zijn bijvoorbeeld actief op het gebied van burgerrechten en politiek werk (racisme, identiteit, politiek, democratie, wetgeving,…), ijveren voor vrijheid van rechten en voor basisbehoeften op sociaal en economisch gebied, strijd tegen genderspecifiek geweld, ongelijkheid, discriminatie, oorlog en gewelddadige conflicten (vluchtelingen, kindsoldaten,…).

De tentoonstelling werd voor het eerst in oktober 2005 in Zurich getoond. Daarna reisde ze de wereld rond, o.a. reeds in China, USA, Bangladesh, Mongolië, Italië, Pakistan, Nederland en Duitsland. Vanaf 8 maart 2007 is '1000 Vredesvrouwen' ook in België te zien!

2. Waarom? De Nederlandstalige Vrouwenraad ijvert al jaren via diverse methodieken voor de uitvoering van Resolutie 1325 van de VN Veilgheidsraad over 'Vrouwen, oorlog en vrede'. De Vrouwenraad heeft hierbij steeds een voortrekkersrol gespeeld en iedere gelegenheid trachten te benutten om op dit vlak vooruitgang te boeken. Zoals u weet heeft de resolutie zowel betrekking op het Belgische buitenlands als binnenlands beleid, bouwt zij verder op de bepalingen van het CEDAW-Verdrag en op de aanbevelingen van het Peking Actieplatform. Resolutie 1325 raakt op velerlei manier fundamenteel het leven van vrouwen hier en wereldwijd: deelname aan besluitvorming, vrouwen in de diplomatie, inrichting en instellingen van de staat, juridische gelijkheid, gezondheid en seksuele gezondheid, verwerpen en bestraffen van geweld... . Vanaf 2007 zetelt ons land voor twee jaar in de VN Veiligheidsraad, het meest aangewezen moment om ruim aandacht op te eisen voor Resolutie 1325 en om maximaal druk uit te oefenen op onze regering en haar vertegenwoordiging. Een 'reizende' tentoonstelling gekoppeld aan extra activiteiten lijkt ons hiertoe één van de meest geschikte middelen. Bovendien vindt deze tentoonstelling aansluiting bij de agenda van andere organisaties van het middenveld die mee willen informeren en sensibiliseren. Door een brede samenwerking - ook buiten het traditionele vrouwencircuit - wordt tegelijkertijd een gendermainstreamingseffect m.b.t. de thematiek van vrouwen, oorlog en vrede gerealiseerd.

3. Wat toont de tentoonstelling? Het basismateriaal van de tentoonstelling bestaat uit 1000 foto's op postkaart op A5-formaat (= 14 op 20cm). Op één zijde staat de foto + een zinnetje uitleg, aan de andere kant wat meer uitgebreide informatie (Engelstalig). Er is een indeling van de monochrome foto's per kleur en per werkveld: tien werkvelden = tien kleuren ® verzoening en opbouw, vrouwenrechten, minderheden en oorspronkelijke bewoners, economische rechten en kostwinning, recht en vrede, gezondheid, onderwijs, milieurecht en ecologische zekerheid, vredescultuur, politiek en bestuur. Naast de foto's is ook een fotoboek met meer uitleg (Engelstalig) over het vredeswerk van de genomineerden. Peacewomen across the Globe heeft ook informatiefolders voorzien (E/F/D).

De tentoonstelling bestaat uit: Een vierdelig scherm, acht panelen, een klein huisje en een geluidsmontage.
Els over de geluidsmontage: “Om de tentoonstelling meer 'klank' te geven maakte ik een begeleidende geluidsmontage. Hiervoor trok ik gedurende twee maanden met mijn recordertje door Antwerpen, op zoek naar landgenoten van de 1000 vredes- vrouwen. Bedoeling was om alle 1000 namen te laten inspreken door vrouwen van dezelfde nationaliteit. Van de ongeveer 140 nationaliteiten zijn er toch een kleine 100 (bereid) gevonden om de namen in te lezen. De rest is door vrouwen uit buurlanden en enkele vriendinnen ingesproken. Het was een boeiende zoektocht met onverwachte hindernissen. Zo bleek het voor nogal wat vrouwen een probleem om ons alfabet te lezen, sommigen konden helemaal niet lezen. Er was ook wat wantrouwen en soms kon het alleen mits toelating van echtgenoot of broer. De meesten waren echter vooral enthousiast en wilden het dan ook heel goed doen. Nogal wat vrijwilligers namen eerst de tijd om de namen in hun alfabet over te schrijven! Sommigen kenden hun landgenoten uit het vredesboek. De consul van Panama bleek goed bevriend met één van de dames van wie ze de naam moest voorlezen. Ze werkte vroeger ook voor de vrouwenbeweging in Panama. Omdat het 'straatwerk' niet echt lukte, gebeurde het opnemen via via. Zo werd er opgenomen in het opvangcentrum van Linke- roever, het asielcentrum van Ekeren, de vereniging van Latijns-Amerika, de Russische gemeenschap, het Atheneum van Antwerpen, de Finse en Zweedse kerk, het YWCA, de Lessius Hogeschool, de Elisabethzaal tijdens een wereldcongres, de universiteit van Ant-werpen, bij mensen thuis, in mijn atelier, enz. Het was niet altijd evident. Zo was er bijvoorbeeld Souad, een Palestijns oorlogsslachtoffer, dat pas kon inlezen na het nemen van een pijnstiller. Heel het gegeven heeft genoeg inhoud gegeven om er later via een ander werk weer mee aan de slag te gaan.”
___________________________________________________________
Huisjes op de melkweg!

Nieuwe huizen rondom het Centraal station van Antwerpen!
van 6 tot 30 september 2008

Veertien kunstinstallaties op twaalf locaties tussen het De Coninckplein en de Kievitswijk in Antwerpen!
De installaties zijn huisjes die je het verhaal vertellen van soms bijzondere, vaak ook heel gewone dingen in een grote stad. Iedereen die langs komt mag binnen gaan, om met open blik te kijken, intens te voelen, aandachtig te luisteren en de sfeer te proeven.

Je kan als individu een tocht langs de huisjes maken, maar er zijn ook groepswandelingen gepland.
Zaterdag 6 september zal een fanfare de huisjesmelkerij openen. Op sommige plaatsen zal melk geschonken worden, er zijn ook lekkere croissants…
30 september wordt alles weer als van ouds en verdwijnen de huisjes in de ruimte .

“Huishoudelijk Geweld”, “Kliniek kroniek chronique”
We beginnen de tocht bij de Permeke kubus.
Komt iedereen die naar de bibliotheek komt er louter om boeken uit te lenen? Boeken waarin ze kunnen verdwijnen uit de werkelijkheid van alle dag? Wie zal het zeggen. Stap zeker binnen in het huis 'huishoudelijk geweld”. Het mooie, kleurrijke huisje verraadt in eerste instantie niet wat er zich achter de fraaie gevel afspeelt.
“Kliniek kroniek chronique” is een collage van lege medicamentendoosjes, ingezameld tijdens een periode van ziekte. Een tastbare herinnering aan een moeizame periode van een chronische aandoening. Het kan iedereen overkomen. Langs röntgenfoto's kom je het huis van een patient binnen, volgeplakt met getuigenissen van andere chronische zieken.

“Madurodam” (eerste veertien dagen in de Rottersdamstraat, daarna in de Van Arteveldestraat 35)
In de Rotterdamstraat staat een huis met een heel bijzondere etalage in Art nouveau, daarin kan je een aantal miniatuurhuisjes bekijken.

“Blokhut”
In de galerie Transit aan het De Coninckplein ontmoet je de blokhut van Firmin en Hortense . Je gaat binnen langs de das van Firmin. Daar tref je weer eens de geblokte Firmin en Hortense, in hun blok-buik kan je op videoschermen de wederwaardigheden zien van de vrolijke blokjes. Het betreft een film over de wandelingen in Antwerpen, huisbezoekjes…
In de galerie kan je ook de huisjes- schilderijen bekijken.

“Viva Bambina”
“Wij houden van het leven” lijken ze al lachend te roepen, in al hun verschillende talen. In “Viva Bambina” hoor je de kinderen van Antwerpen. Het huisje is vol van vrolijke geluiden De wanden zijn bedekt met landkaarten, de roots van vele kinderen, met daarop niets dan lachende gezichten.
In de inkomsthal van Aquatopia weet je niet of de vrolijke kinderstemmen echt zijn of uit het huisje komen!

“Villa Caleçon”,
Tijdens een wandeling door de winkelgallerij van het Centraal Station komen we bij “World food op z’n Antwerps”. Tussen de snacks pronkt “Villa Caleçon”
“Villa Caleçon” houdt het luchtig. Een honderdtal slipjes met daarin foto's van blote billen die op een plastieken gaatjesstoel hebben gezeten. Niets menselijks is ons vreemd.

“Rama Mandir”
In de Pelikaanstraat in de hal van de ABN- AMRO Bank kom je Rama Mandir tegen. Het is een Indisch tempeltje, gemaakt van een verzameling
oude sari's. Binnen is de spiritualiteit van de Oosterse sfeer haast tastbaar. Een rustpunt voor de Indische diamantair...

“de Post”
Onder de “Centers” door kom je in de gloednieuwe Kievitwijk.
De bakkerij en gemeenschappelijke tafel van “Le Pain Quotidien” geeft ook gastvrijheid aan het huisje van “de Post”.
Via “mailart”, geplakt op autentieke postzakken, ontmoet je zelfportretten van kunstenaars van over heel de wereld.
Binnen kan je er ook zelf je boodschap achterlaten, misschien aan een misgelopen afspraakje! Frankeren is niet nodig.

“l 'Hébergeuse” “ Nomadenhuis”
Aan de achterkant van de ZOO kom je aan een oud klooster dat jaren lang heeft leeg gestaan. In “t klooster” dat zich bekommert over daklozen en arme mensen staan “l' herbegeuse” en het “nomadenhuis” compleet op hun plaats.
Je gelooft je ogen niet als je achter de deur van een gewoon burgershuis een heuse kloostergang ontmoet.
Op ’t einde van de gang loop je recht op “l’hébergeuse”,
een confronterend huisje want je ziet er dat armoede niet per definitie lelijk hoeft te zijn. Maar...de pannen en potten zijn wel leeg.
In de grote zaal van deze prachtige locatie staat eenzaam midden in de ruimte het “nomadenhuis”.
Wie durft binnen in het huis van de gedwongen nomaden van onze moderne maatschappij? Je kunt in het huis naar een film van het Rode Kruis kijken. Beklijvende beelden van vluchtelingen en asielzoekers die, weg uit de ellende, hopen op een veilig plekje in onze stad.

"Boerka - kabien"
Hou je van een bevreemdend effect? Stap dan binnen in het mooie Egyptische theehuis, 'Club Oriental' aan de Provinciestraat. Je vindt er het huisje 'Boerka Kabien'. Te midden van deze oosterse mannenwerled reciteert een vrouw in boerka, in de boerka- kabien, haar ongenoegen over het dragen van de sluier. 

“Rusttent”
We wandelen terug richting de Lange Winkelhaakstraat, hier kom je in het Design Center De Winkelhaak tot rust in de “rusttent”. De installatie is, vertrokken van de wol van het schaap via spinnen, kleuren en weven volledig selfmade ....

“ In de sakoche”
Aan de overzijde van het Designcenter, in de trendy zaak “Scoonwoon” vind je tussen al het kleurige moois een heel grote handtas, gecreëerd met een honderd andere kleinere handtassen. Hier mag je legaal in rondsnuffelen.

“Home Jozef”
Ze zouden het zelf gemaakt kunnen hebben, de bewoners van RVT Bilzenhof, “Home Jozef” is opgebouwd uit oude tafelkleedjes en handwerkjes. Binnen hangt het vol kadertjes met foto's en getuigenissen. Er worden liedjes en versjes uit de oude doos voorgedragen.

“Casa Fantasia”
Eindigen (of beginnen) doe je de tocht bij Food For Foodies. Hier vind je “Casa Fantasia”. Het bont gekleurde wollen huisje met afgerond dak is een huis om in weg te dromen. Misschien lees je in de geur van kruiden van welke exotische winkels uit de buurt ze komen. Vanuit “Casa Fantasia” kan je een toer langs huizen en winkels maken en zo Antwerpen weer op een heel andere manier ontdekken.
-----------------------------------------------------------------------------

Nieuwe projecten.
---------------------

 

"huisjes op de autistrade" van eind 22mei tot 12 september 2010 in het Museum Dr. Guislain te Gent.

Vorig jaar werd vanuit Autisme Centraal het project opgestart ‘huisjes op de autistrade’. In de zomer bouwden zo’n 16 mensen met autisme kleine huisjes, dit onder artistieke begeleiding van Els. Er werd een actie opgestart om binnen het netwerk autisme zoveel mogelijk mensen warm te krijgen voor het project. Ondertussen zijn zo’n kleine honderd huisjes-pakketten met standaard afmeting en vorm de deur uit gegaan. De achterliggende boodschap is: 'Al is de "grondvorm" misschien dezelfde, het worden toch allemaal verschillende huizen net zoals het is met de grote verscheidenheid van de mensen binnen het autismespectrum!'. Dit project is grondig voorbereid. Autisme Centraal organiseerde info momenten waarop zij samen met Els het project toelichtten. Els heft ook achteraf nog contact gehad met organisaties en heft een aantal mensen in haar atelier begeleid. Er werd ook een groot huis gemaakt met een aantal mensen van De Hoeve en De Vunder. Zie ‘fragmentaria’ bij ‘installaties’ Dit alles als voorbereiding van het tienjarige bestaan van Autisme Centraal in haar huidige vorm