Klik hier voor NederlandsClick here for English
@import((rwml-menu))
My Image

Installatie: Vluchtelingen

Een installatie met meer dan honderd vluchtelingen op de loop voor oorlog en geweld.
Ze hebben elk een eigen gezicht, een eigen verhaal. Je kan deze lezen op de dossiers die aan de sokkels hangen.

Paraplu's als beschutting of symbolisch "paraplu", ik schuif de verantwoordelijkheid door naar hogerop.
Vanuit dat oogpunt koos Els ervoor om de beeldjes op te bouwen met kapotte paraplu's.

De kopjes zijn van keramiek.
De klei, de stenen waar ze in staan, de betonnetten, ze verwijzen naar de huizenbouw. Huizen waar al deze vluchtelingen naar op zoek zijn.

Een kleinere installatie is die van de bootvluchtelingen.
Het glas en de spiegels zijn aantrekkelijk, maar zo fragiel en gevaarlijk.

Het werk groeit aan. Er verschijnt een kerkhof, een tentenkamp, soldaten.

Het werk van Renate Els Aerts is gebaseerd op de huidige vluchtelingenstroom maar verwijst ook naar vluchtelingen uit het verre verleden.
Vanaf oktober 2015 is ze gestart met de eerste vluchtelingen, die wekelijks nieuw gezelschap kregen. Foto’s en tekst gepost op facebook ' els renate aerts'.
Het is een reizende tentoonstelling.

Refugees

In this installation of over a hundred refugees are running from war and violence.
They all have their own faces and they all have their own stories. You can read all about it in the records hanging on the pedestals.

Umbrellas become makeshift shelters, or are they serving as symbols, that stand for passing the responsibilities to the powers above?
With this in mind, Els choose to equip the figurines with broken umbrellas.

The little heads are made of ceramic.
The clay shapes in which the figures stand, suggest building blocks on concrete nets. These materials all point to the building of a home, a home all refugees are looking for.

A smaller installation refers to the boat refugees.
The glass and mirrors are attractive yet fragile and dangerous.

The piece keeps on growing and a graveyard, a camping site, soldiers appear...

The installation by Renate Els Aerts is based on the current flow of refugees but also comments on refugees from years gone by.
She started in October 2015 on her first series of Refugees and every week since their numbers multiplied.
Pictures and text are posted on the facebook page 'els renate aerts'.
This is a travelling exposition.

Installation . Les Réfugiés

C'est une installation avec plus de cent réfugiés se sauvant de la guerre et de la violence.
Ils ont tous leur propre air, leur propre histoire.
On peut tout lire sur les dossiers qui pendent aux socles.

Des parapluies comme protection ou symboliquement " parapluie ".
La responsabilité est aux autres, ceux qui peuvent y faire quelque chose.
De ce point de vue Els a choisi de construire les petites statues avec des parapluies cassés.

Les petites têtes sont faites de céramique.
L' argile, les pierres dans lesquelles ils se trouvent,le béton...tout renvoie à la construction des maisons. Des maisons tant recherchées par les réfugiés.

Une installation plus petite est celle des boat people.
Le verre et les miroirs sont attrayants mais très très fragiles et dangereux.

Le travail s'accroît. Un cimetière apparaît, puis un village de tentes, la porte de l'Europe et des soldats.
Les soldats sont tous les mêmes et ils sont en béton gris au contraire des réfugiés multicolores.

Le travail de Renate Els est basé sur le flot de réfugiés actuels mais il renvoie aussi aux réfugiés d'un passé lointain.
C'est à partir du mois d'octobre 2015 que Els a commencé avec les premiers réfugiés qui, petit à petit, ont reçu la compagnie des autres.


My Image

Dieudonné Diabaté en Fatoumata Kidong alles achter gelaten in de hoop op een betere toekomst.

Dieudonné Diabaté and Fatoumata Kidong left everything behind hoping to find a better future.

Dieudonné et Fatoumata ont tout abandonné dans l’espoir de trouver un meilleur avenir

My Image

Mijnheer en Mevrouw Assi-El Houari van Irak. Hij ingenieur, zij bediende. Achter hen het kleine mijnheertje dat leunend op zijn stok toch de overtocht waagde.

Mr and Mrs Assi-El Houari from Iraq. He was an engineer, she was a clerk. Behind them the little gentleman who, leaning on his stick, still ventured the crossing.

Les Iraquiens Mr et Mme Assi-El Houari, lui ingenieur elle employée. Derriere eux un petit monsieur penché sur sa canne qui a risqué la traversée.

My Image

Laura Rabau samen met broer en zus, komen uit Syrië. Ze heeft haar kinderen moeten achterlaten omdat ze vreesde dat ze de reis niet zouden kunnen verdragen. Haar neefje is onderweg kwijt geraakt, gelukkig terug gevonden in Duitsland.

Laura Rabau together with her brother and sister. They come from Syria. She had to leave her children behind for fear of the hazardous journey. She lost her little nephew on the way but was overjoyed to find him back in Germany.

Laura Rabau son frère et sa soeur sont Syriens. Elle a abandonée ses enfants car elle craignet qu’ils ne supportaient probablement pas le voyage. Son neveu est retrouvé en Allemagne.

My Image

Familie Bouzambou met zoontje Omar. Zijn oma heeft een fel oranje sjerp gebreid zodat hij zo meer zou opvallen in de mensenmassa.

The Bouzambou family with their young son Omar. His grandma has knitted him a bright orange scarf to make him stand out more in the crowd.

Famille Bouzambou et leur fils Omar. Leur grand-mère a tricoté une echarpe orange afin de les mieux reconnaitre dans la foule.

My Image

Zara Zanoui, in de koude regen en voor gesloten grenzen.

Zara Zanoui in the cold rain facing closed borders.

Zara Zanoui, dans la pluie, dans le froid, devant les frontières fermées.

My Image

Chulie, bijn vier. Waarom moesten ze weg? Waarom is papa zo snel boos en huilt mama zo vaak? Waar zijn oma en opa. Ze heeft het koud, haar voeten doen pijn en ze is angstig.

Chulie presque 4 ans.Pourqoui partir? Papa est colerique, maman pleure toujours, óu sont ses grands-parents? Elle a froid, ses pieds font mal et elle a peur.

Chulie almost 4. Why did they have to leave? Why does daddy get angry so quickly and why does mammy cry so often? Where are grandma and granddad? She is cold, her feet are hurting and she is scared.

My Image

Mimount met kleinzoontje. Na een bomaanslag in Bagdad bleven ze beiden alleen over.

Mimount and baby grandson. Only survivors of a bomb blast in Bagdad.

Mimount et son petit fils. Après un attentat à la bombe ils sont restés seuls.

My Image

Assad (28) Afghan. Ensemble avec son père, il était orfèvre en argenterie. Le taliban leur exigeait des sommes qu’ils ne pouvaient pas payer. Faute de paiement ils ont tué son frère. Son père lui a donné ordre de fuir.

Assad(28), gevlucht uit Afghanistan.
Samen met zijn vader was hij edelsmid. De Taliban die dacht dat bij hen veel te rapen viel, eiste geld. Toen ze niet konden betalen, vermoordden ze zijn broer en bedreigden ook hem. Vader beval hem te vluchten.

Assad (28) refugee from Afghanistan. He worked as a goldsmith with his father. The Taliban thought they were well off and demanded money from them. When they couldn’t pay they murdered his brother and threatened him. His father ordered him to flee.

My Image

Marita uit Irak samen met haar jonge broer. Hij is licht ontvlambaar, heeft als kind teveel gezien. Angstvallig houdt ze hem bij de hand. Ze hoopt hier een vrije vrouw te worden.

Marita from Iraq together with her younger brother. He is hyper passionate, has seen too much as a child. She is holding on to his hand. She is hoping to be a free woman here.

Marita a quitté l’Iraq avec son frère cadet. Il a vue des choses terribles comme enfant. Il est devenu agressif.
Elle le tient par la main. Elle espère devenir une femme indépendante.

My Image

Basha Anas met zijn neef Oksal:
In Syrië was ik handwerker met marmer. Mijn grote passies daarnaast waren lezen en filosofie. Alles is nu teruggevoerd tot overleven. De gedachten en wat ik gelezen heb, blijven gelukkig nog overeind.
Na de vreselijke aanslag in Parijs is brand uitgebroken in drie vluchtelingenkampen in de buurt van Parijs. Geweld wordt beantwoord met nieuw geweld. Angstaanjagend.

Basha Anas with his cousin Oksal. In Syria I was a marble worker. My big passions besides marble were reading and philosophy. At present only survival matters. My thoughts and what I have read luckily still stand. After the terrible attack in Paris three refugee camps near Paris were set on fire. Violence only breeds more violence. What a frightening prospect.

Basha Anas et son neveu Oksal :
En Syrie je travaillais le marbre. Mes passions étaient la lecture et la philosophie. Le tout est maintenant réduit à la survie.
Apres l’attentat a Paris on a mis le feu a trois camps de refugiés dans les environs de Paris. Violence est répondu par la violence. Effraient !

My Image

Aziza fluistert Mustafa troostende woorden in. Zij maakt zich zorgen over zijn gezondheid. Hij ziet bleek, rilt van de koorts en hoest. Bovendien heeft hij last van geïnfecteerde wonden opgelopen aan de Hongaarse grens."Het zwaarste is achter de rug, in Presevo 15 uur lang wachten in de regen zonder eten of onderdak. Daarna de Hongaarse prikkeldraad en terug bij af. Een wonder dat we tot in België zijn geraakt. Maar ook hier wachten in de koude, hunkerend naar wat liefdevolle hulp. Maar er is hoop want een team van dokters voor de wereld wil ons lot behartigen, nog maar 20 wachtende voor ons."

Aziza whispers comforting words to Mustafa. She is worried about his health. He looks pale, shivers with fever and coughs. On top of that he suffers from infected wounds sustained at the Hungarian border. “The hardest part is behind us, 15 hours of waiting in the rain in Preserve without food or shelter. After that came the Hungarian barbed wire and then ... back to square one. A miracle we got to Belgium. But here too we have to wait in the cold, craving for some loving help. But there is hope; a team of doctors of the world wants to look after us. Only 20 more waiting before us.”

Aziza chuchote des mots de consolation à Mustafa. Elle se soucie de sa santé. Il est pâle, grelotte de fièvre et tousse. En plus, il a des blessures graves et infectés. Le plus dur est passé. A Presevo une attente de 15 heures sous la pluie sans nourriture et sans hébergement. Après le réseau de barbelés et de nouveau la même misère. Un miracle que nous sommes arrivés en Belgique. Mais aussi bien ici c’est l’attente dans le froid. C’est aspirer à une aide affectueuse. Il y a de l’espoir car un team de médecins du monde veille à nous mais il y a encore 20 personnes qui attendent avant nous.

My Image

Khalid 38 jaar, ingenieur. Hannah 35 jaar kleuterjuf, Priskita 18 maanden en een groot vraagteken wat haar toekomst betreft. Gevlucht voor oorlog en geweld.

Khalid 38, engineer. Hannah 35 kindergarten teacher, Priskita 18 months with a massive question mark regarding her future. Running away from war and violence.

Khalid 38 ans, ingénieur, Hannah 35 ans, maîtresse d’école maternelle et Priskita 18 mois. Un grand
point d’interrogation en ce qui concerne l’avenir de la petite.

My Image

De familie Ahmadsal uit Afghanistan.
Gelukkig hebben ze onderdak gekregen. Arik let mee op zijn zusje, hij wil echt niet dat er iets gebeurt met de kleine Fenna.

The Ahmadsal family from Afghanistan. Fortunately they have found somewhere to stay. Arik helps to look after his sister. He really does not want anything to happen to little Fenna.

La famille Ahmadsal d’Afghânistân. Heureusement ils ont un hébergement. Arik garde sa petite sœur. Il ne veut pas qu’il arrive quelque chose avec la petite Fenna.

My Image

Dana Salman, 34 en alleen met baby.
Trots dat ze het heeft gekund, de lange weg van Syrië tot hier.
Dankbaar voor de hulp die ze kreeg bij de bevalling, en voor de mooie babyspulletjes die lieve mensen haar onderweg schonken.
Zachtjes drukt ze de kleine Sulliman tegen zich aan.

Dana Salman 34 alone with her baby. Proud that she managed the long road from Syria. Grateful for the support she received when she gave birth and for the lovely baby things kind people gave her on the way. She gently hugs little Sulliman.

Dana Salman, 34 ans seule avec le bébé. Elle est fière d’avoir fait le long chemin de la Syrie jusqu’ici. Elle est reconnaissante pour l’aide qu’elle a reçue pendant son accouchement, aussi pour les vêtements de bébé reçus des gens très gentils. Tendrement elle embrasse le petit Sulliman.

My Image

Zatira uit Bagdad. Ze tracht haar waardigheid te behouden, ondanks het slijk en de slechte behuizing. Ze droomt ervan om ooit iets te betekenen in de Europese modewereld. Nu is het nog overleven maar het kwaadste is achter
de rug, daar gelooft ze in.

Zatira from Bagdad. She tries to keep her dignity despite the mud and the poor housing. She keeps on dreaming of the chance to be somebody on the European fashion scene. For the moment it is all about survival but she believes that the hardest time is now behind her.

Zafira de Bagdad. Elle essaie de garder sa dignité, malgré la boue et le mauvais hébergement. Elle rêve d’une petite place dans le monde de la mode en Europe. Maintenant c’est encore survivre mais elle veut croire que le pire est passé.

My Image

Nariman 56, uit Afrin bij Aleppo. Ze heeft een hartkwaal, haar dokter is weggevlucht uit Syrië. Hammoudi draagt zoveel bagage als hij kan want oma moet gespaard blijven. Hij hoopt snel naar een school te kunnen, in Afrin was hij de slimste leerling van de klas.


Nariman 56 from Afrin near Aleppo. She has a heart condition, her doctor has fled from Syria. Hammoudi carries as much luggage as he can because his gran must bespared. He hopes to be able to go to school soon, in Afrin he was top of his class.


Nariman 56, d’Afrin près d’Aleppo. Elle a une maladie de cœur. Son médecin c’est enfui de Syrie. Hammoudi porte le plus de bagage parce qu’il veut décharger sa grand-mère le plus que possible. Il espère pouvoir aller à l’école aussi vite que possible. En Afrin il était le meilleur élève de la classe.

My Image

Hadil Galious, 15 jaar, geen familie. Gelukkig is hij naar België gebracht. De laatste halte was het tentenkamp in Duinkerke. Hij wil er niet meer aan denken, de modder en de vieze toiletten.


Hadil Galious, 15, no relatives. Fortunately he was taken to Belgium. His previous stop was the encampment at Dunkerque. He does not want to think about it anymore, the mud and the dirty toilets.

Hadil Galious,15 ans, pas de famille. Heureusement il a atteint la Belgique. Le dernier arrêt était le camp de Dunkerque. Il ne veut plus y penser, la boue et les toilettes sales.

My Image

Familie Tafari uit Eritrea. Weg van de armoede, het repressieve regime met censuur, miserabel gevangenissysteem en een dienstplicht die tot achttien jaar kan duren. Het is een wonder dat ze door de gesloten landsgrenzen van Eritrea zijn geraakt. Zoonlief droomt ervan een tweede Yaya Touré te worden, overal sleept hij zijn bal mee.
Zijn ouders dromen van een gewoon leventje, een toekomst samen met hun twee kinderen.

The Tafari family from Eritrea. Away from poverty, the oppressive regime with its censorship, miserable prison system and conscription that can last up to 18 years. It is a miracle that they managed to cross the blocked Eritrean borders. Their son dreams of becoming the next Yaya Tourée, he never lets go of his football. His parents dream of an ordinary life, a future together with their two children.

La famille Tarif d’Eritré. Loin de la pauvreté, du régime répressif avec la censure. Loin du système pénal misérable et loin du service militaire qui peut durer 18 ans. C’est un miracle qu’ils ont pu passer la frontière fermée de l’Erité. Le petit fils rêve de devenir un second Yaya Touré. Partout il entraine son ballon.

My Image

Abd-Al-Hakim schaamt zich diep voor sommige van zijn lotgenoten die zich misdragen. Hij zou het willen uitschreeuwen: " Scheer ons niet allemaal over dezelfde kam. We zijn dankbaar en willen jullie vrouwen respecteren."Afgestudeerd als wetenschapper aan de universiteit van Mogadishu vluchtte hij en vele andere mannen uit de hel van Somalië waar er al meer dan 20 jaar oorlog woedt.

Abd-Al-Hakim is deeply ashamed for his friends who misbehave. He would love to cry out:”Do not put us all in the same bag. We are grateful and we do want to respect your women.” As a graduate scientist from the University of Mogadishu he and lots of other men fled the hell of Somalia where war has been raging for over 20 years.

Abd-Al-Hakim. Certains de ses compagnons qui se conduisent mal lui font honte! Il aurait voulu crier : « ne mettez pas tout le monde dans le même sac ». Nous sommes reconnaissants et nous voulons respecter vos femmes. Ayant obtenu son diplôme de scientifique à l’univ de Mogadishu, lui et beaucoup d’autres se sont enfuis de l’enfer de la Somalie où la guerre règne déjà depuis 20 ans.

My Image

Waris Dirie van Somalië. De droogte in haar land zorgt voor hongersnood, daarbij komt nog de oorlog. Maar wat voor de jonge vrouw het meest bedreigende is, is de nakende besnijdenis. Haar klasgenootjes werden op hun vijfde besneden. Haar moeder heeft het kunnen tegenhouden maar nu ze op huwbare leeftijd komt, lijkt er geen tegenhouden meer aan. Ze kijkt met grote ogen naar de Europese vrouwen en droomt ervan ooit één van hen te worden.

Waris Dirie from Somalia. The drought in het country causes famine and then there is the war. But what she fears most is her impending circumcision. Her classmates were circumcised at the age of 5. Her mother managed to put it off but now that she has reached nubility, it seems inevitable. She looks up to European women and dreams to be one of them some day.

Waris Dirie de la Somalie. La sècheresse dans son pays est la cause de la famine. En plus il y a encore la guerre. Mais ce que craint la jeune femme en plus c’est la circoncision. Sa maman ne l’a jamais voulu, mais maintenant qu’elle atteint l’âge de se marier on ne peut plus le retenir. Elle regarde les femmes Européennes avec beaucoup d’admiration. Un jour elle veut être comme elles.

My Image

De Somalische Amino Ali Obead (24) is vast besloten om de taal te leren van haar gastland.
Nadat vader en twee broers in een bomaanslag waren gebleven, besloot ze haar studies stop te zetten, alles achter te laten om in Europa het leven weer op te pakken. Studeren zal alleen kunnen als ze de taal machtig is en dat is noodzakelijk wil ze zich verder ontwikkelen tot onafhankelijke vrouw.

Somalian Amino Ali Obead (24) is determined to learn the language of her host country. After her father and two brothers died in a bomb attack, she decided to abandon her education, to leave everything behind and start a new life in Europe. She will only be able to start schoolafter having mastered the language. She knows it is necessary if she wants to become an independent woman.

Amino Ali Obead (24) de la Somalie a décidé d’apprendre convenablement la langue de son pays invitant. Son père et ses deux frères ont été tués dans un attentat à la bombe. Elle a arrêté ses études, a quitté son pays pour recommencer une nouvelle vie en Europe. Pour cela elle doit connaitre la langue et ceci est nécessaire si elle veut devenir une femme indépendante.

My Image

Kadem, 14 jaar uit Syrië. Het is een grote verantwoordelijkheid die hij kreeg om zijn broer van 10 en zusje van 5 veilig uit het Syrische geweld naar een land van vrede te brengen. Gelukkig heeft hij zijn mobieltje waar hij wekelijks mee naar zijn zieke moeder in het thuisland belt.
Toen moeder er na een bomaanslag alleen voorstond leefde maar één gedachte, geld zoeken om haar kinderen een toekomst te bieden in een veilig oord.

Kadem, 14 years old from Syria. He was burdened with the huge task of taking his brother of 10 and his little sister of 5 safely away from Syrian violence to a peaceful country. Fortunately he has his mobile to ring his sick mother once a week. When his mother fell alone after a bomb attack, all she could think of was finding the money to secure a future somewhere safe for her childeren.

Kaderm 14 ans Syrien. Une grande responsabilité pour lui de fuir avec son frère de 10 ans et sa sœur de 5 ans vers un régime ou la paix règne. Chaque semaine il appelle sa mère malade, restée en Syrie. Celle-ci voulait que coûte que coûte ses enfants partent pour un meilleur avenir dans un pays sur.

My Image

De Edward Snowdens, Julian Assanges en tussen de Syrische en Afghaanse vluchtelingen vast nog meer anonieme klokkenluiders, zij moeten allen vluchten omdat ze teveel weten.

The Edward Snowdens, Julian Assanges and surely many anonymous whistle blowers among the Syrian and Afghan refugees, they are all on the run because they know too much.

Les Edward Snowdens, Julien Assanges et parmi les refugies Afghans et Syriens certainement encore d’autres dénonciateurs anonymes. Ils doivent s’enfuir parce qu’ils savent trop.


My Image

Naam? Leeftijd? Gestorven van de koude wachtend op een plaats in het kamp Bab al-Salam. Hier verblijven 3500 mensen in een tent. De rest van de 60 000 vluchtelingen is aangewezen op schoolgebouwen, leegstaande schuren, moskeeën, bewoners die een plaatsje van hun woning aanbieden en de openlucht. Ze zijn allen afkomstig uit de dorpen in het noordelijk deel van de provincie Aleppo, op de vlucht voor geweld, voor oorlog waarbij steeds meer partijen betrokken geraken.

Name? Age? Died from the cold while waiting for a place in the Bab al-Salam encampment. Here 3500 people live in tents. The rest of the 60 000 refugees have to make do with school buildings, mosques, empty barns, locals who offer shelter and the open sky. They all come from the villages in the northern part of the province of Aleppo, on the run from violence, from a war that engages more and

Nom? Age? Mort de froid attendent une place dans le camp de Bab-Al-Salam. 3500 personnes trouvent une place dans une tente. Les 56000 réfugiés doivent chercher une place dans des écoles, des granges vides. Certaines personnes leur offre une place en plein air. Ils viennent tous des villages du nord de la province d’Aleppo où règne la guerre.

My Image

Rushu en Tenzin zijn uit Tibet gevlucht omdat ze er gevaar liepen voor gevangenschap, omdat ze zich er ook helemaal niet meer veilig voelden.
Nepal was geen optie, sinds kort leveren zij uit aan China. De leefomstandigheden in de Indische vluchtelingenkampen zijn slecht.
In Europa maken ze momenteel weinig kans, maar toch riskeren ze de zware reis.

Rushe et Tenzin sont des Tibétains. Ils se sont enfuis parce qu’ils avaient peur d’être emprisonnés. Le Népal n’était pas une option. Ils expulsent vers la Chine. Les circonstances dans les camps sont très mauvaises. Ils ont peu de chances de rester en Europe, mais ils ont risqué le voyage dur !

My Image

Filim Guga met zijn vrouw komen uit één van de zogenaamde 'veilige landen'. Als Roma zigeuners zijn ze uit Kosovo moeten vluchten. Etnische zuivering of staartje van de Servische oorlog?Ook in Europa worden ze verjaagd en gedoemd om in de illegaliteit verder te leven.

Filim Guga and his wife come from one of the so-called ‘safe countries’. As roma Gypsies they had to flee from Kosovo. Ethnical cleansing or a loose end of the Serbian war? Europe does not want to acccept them so they are doomed to live outside the law.

Filim Guga et sa femme viennent d’un pays “nommé sauf”. Etant Romani ils ont du s’enfuir de Kosovo. Une purge ethnique ou une suite de la guerre Serve? Même en Europe ils sont expulsés et ils sont condamnés à vivre dans l’illégalité.

My Image

Assif Hussainkill, een Afghaanse asielzoeker wil kost wat kost naar Groot-Brittannië waar zijn zieke moeder op hem wacht. Hij heeft al twee keer geprobeerd om via een zelf gemaakt vlot zijn doel te bereiken...
Het ziet er heel slecht uit in Calais waar men bezig is met de afbraak van het weinige dat ze daar hebben.

Assif Hussainkill, an Afghan asylemseeker desperately wants to get into Great Britain where his sick mother is waiting for him. Two attempts to get across on a selfmade raft have failed … Things look grim in Calais where their poor lodgings are being torn down.

Assif Hussainkill, un demandent d’asile, veut arriver coûte que coûte en Grande-Bretagne. Sa mère, malade l’attend. Deux fois il a essayé d’atteindre son but avec un radeau, fabriqué lui-même. A Calais ils sont en train de démolir le camp.

My Image

Op deze vrouwendag breng ik hulde aan alle vrouwen die lijden onder oorlogsgeweld, die de moed hebben om hun leven in handen te nemen op zoek naar een betere toekomst. Vaak zijn ze slachtoffer geweest van verkrachting of ander fysiek geweld en is ook hun vlucht een gevaarlijke onderneming.
Maryna Annenkova met haar twee jonge dochtertjes gevlucht uit Oekraïne, waar er ondanks
het staakt-het-vuren nog steeds wordt gebombardeerd.

On this women’s day I salute all women who suffer from war, who have the courage to take their lives into their own two hands in the search of a better future. They have often been victims of rape or physical assault and their fleeing is not without danger. Maryna Annenkova and her two young daughters fled from Ukraine where bombs keep falling in spite of the cease-fire.

Je rends hommage à toutes les femmes qui souffrent sous la violence de guerre, qui ont le courage de décider de leur propre vie en cherchant un meilleur avenir. Souvent elles ont été la victime d’un viol ou d’une brutalité physique. La fuite est aussi dangereuse. Maryna Annenkova s’est enfui de l’Ukraine aves ses deux petites filles. Il y a toujours des bombardements néanmoins le cessez-le-feu.

My Image

Lude Derkinderen van Dokters van de Wereld met Bart Janssens van het Rode Kruis: Wij doen wat we kunnen maar botsen letterlijk en figuurlijk op grenzen. Duizenden vrijwilligers, vele NGO’s zetten zich in. Voor ons is de angst van het rijke Europa in vrede onbegrijpelijk. Als de situatie dezelfde blijft ziet de Europese commissie een toestroom vluchtelingen van 0,4% van de Europese bevolking of 1 op de 250. In het arme Libanon is dat momenteel 1 op de 4, in Jordanië nog meer

Ludo Derkinderen of Doctors of the World together with Bart Janssens of the Red Cross: We are doing what we can but we literally and figuratively collide with borders. Thousands of volunteers, lots of NGOs are doing their best, we do not understand the fears of rich and powerful Europe. If the situation stays the same the European Commission predicts an increase of refugees as high as 0,4 % of the European population, that is 1 in 250. Today poor Lebanon accepts 1 in 4, Jordan even more …

Lude Derkinderen, médecins du monde et Bart Janssens de la croix rouge: Nous faisons tout ce que nous pouvons faire mais nous nous heurtons sur des frontières, littéralement et figurément. Des milliers de bénévoles, beaucoup d’ONG s’engagent. Nous ne comprenons pas la peur de l’Europe riche. Si la situation reste la même, la commission européenne compte 1 refugié sur 250 européen. Dans le pauvre Liban il en est 1 sur 4 et en Jordanie encore plus.

My Image

Ahmad Abdullah, gevlucht uit het brandende Aleppo. Geen tijd om bagage mee te nemen.
Wereldwijd, is één op de 122 mensen ofwel een vluchteling, ofwel ontheemd of asielzoeker. Zouden deze mensen onderdanen van een land zijn, dan zou dat land gelet op het bevolkingsaantal het 24
e land ter wereld zijn.

Ahmad Abdullah, escaped from burning Aleppo. No time to take any luggage. Worldwide 1 person in 122 is either a fugitive, displaced person or asylumseeker. If they were all citizens of one nation, that nation would be the 24th most populated country in the world.

Ahmad Abdullah s’est enfui d’Aleppo en feu. Pas le temps d’emporter du bagage. Mondialement une personne sur 122 est un refugié, un expatrié ou cherche l’asile. Si tous ces gens vivraient dans un pays, celui-ci serait le 24 ième pays du monde.

My Image

Mustafa Ghulam, 35, een Afghaanse vluchteling Tijdens zijn reis op zoek naar veiligheid werd hij gearresteerd, gedeporteerd, ontvoerd, voor losgeld vastgehouden en fysiek gemarteld. Maar voor Mustafa is de grootste marteling dat hij niet meer bij zijn vrouw Maleha, zijn vier zonen en zijn dochter kon zijn en de angst dat hij hen nooit meer terug zou zien.

Mustafa Ghulam, 35, an Afghan refugee
During his journey, looking for safety, he suffered arrest, deportation, abduction, was held for ransom and was physically tortured. But his worst nightmare was and still is the separation from his wife Maleha, four sons and daughter and the prospect that he may never see them again.

Mustafa Ghulam, 35 réfugie Afghan. Pendent son voyage vers un pays sûr il a été arrêté, déporté, enlevé, retenu pour un rançon, torturé physiquement. Mais sa plus grande torture pour lui c’est l’absence de sa femme Maleha, ses quatre fils et sa fille. Les reverra-t-il un jour ?

My Image

YAZAN AZMI: EEN SYRISCHE BOOTVLUCHTELING, VERTELT ZIJN VERHAAL Wat gebeurde er in Griekenland? Na de boottocht kwamen we terecht in een bos, waar we zo’n drie à vier dagen moesten wachten op een auto zonder eten of drinken. Eindelijk was de taxi daar. Hij bracht ons naar een huis en van daaruit gingen we naar Athene. Daar moesten we op zoek naar een plek om te wonen en naar eten en drinken. Hier moesten we ook een nieuwe smokkelaar vinden en dat lukte ons pas na vier maanden. Samen met zo’n zestig andere vluchtelingen moesten we een helse tocht afleggen. Langs smalle wegen, al klimmend over rotsen en in de koude, klamme nacht wandelden we alsmaar verder. Opnieuw hadden we amper eten of drinken bij. Het regende en we waren moe, maar konden niet slapen. Uiteindelijk bereikten we het punt waar een boot ons zou komen ophalen en naar Italië zou voeren.

YAZAN AZMI: A SYRIAN BOAT REFUGEE TELLS HIS STORY
How did the boat crossing to Italy go? Cramped in a boat together with 60 other people we braved the waves. Nobody could afford lifejackets and the speed made us feel like popcorn in a small bag, we were violently thrown about. The heavy shocks broke some people’s arms, hands and legs. I never ever want to relive these terrible nine hours again. Finally we reached the Italian coast and were able to get off the vessel .

Yazan Azami, Que s’est-il passé en Grèce? Aprés voyage en bateau nous sommes arrivés dans un bois. Là nous devions attendre l’arrivée d’une voiture, quatre jours sans manger ou boire. Enfin le taxi était la. Il nous conduisait vers une maison. De la nous sommes allés à Athènes. On a dû chercher un lieu de séjour, à boire et à manger. Puis il fallait trouver quelqu’un pour aller plus loin. Après quatre mois, soixante réfugies et moi ont pu continuer notre chemin infernal. Enfin nous avons atteint le lieu ou un bateau nous prendrait pour aller en Italie.

My Image

Faiza is net bevallen. Ze heeft zolang mogelijk gewacht om op de vlucht te gaan, het werd te pgevaarlijk in Aleppo. Ze is alleen maar wordt vaak geholpen door lotgenoten.

Faiza has just given birth. She waited as long as possible to get away but Aleppo became too dangerous a place. She is on her own but luckily often gets help from fellow refugees.

Faiza vient d’accoucher. Elle a attendu aussi longtemps que possible pour s’enfuir. Mais il devenait trop dangereux en Aleppo. Elle est seule mais bien aidées par les autres.

My Image

Rebecca Nyaknme en twee van haar kinderen overleefden de vlucht voor het geweld in Zuid-Soedan. Haar man en twee andere kinderen haalden het vluchtelingenkamp niet. Sinds juli sloegen al 454.000 Soedanezen op de vlucht. Dat is meer dan het totaal aantal geregistreerde Syrische vluchtelingen voor dit jaar (213.000). Een vierde van de Zuid-Soedanezen heeft zijn stad of dorp verlaten, een derde (3,7 miljoen) heeft volgens de VN Voedsel- en Landbouworganisatie met voedselonzekerheid te kampen. En intussen woedt de burgeroorlog voort.

Rebecca Nyaknme and two of her children survived the escape from the violence in South- Sudan. Her husband and two other children did not make it to the refugee camp.Since July 454000 Sudanese have been on the run. That is more than the total number of Syrian refugees this year (213 000). One in four of the South Sudanese have left their town or village, one in three (3.7 million) live in a situation of food insecurity according to the UN. And in the meantime the civil war wages on and on.

Rebecca Nyaknme et deux de ses enfants ont survécu la fuite pour la violence au Soudan du sud. Son mari et les deux autres enfants n’ont pas atteint le camp des réfugies.
Plus de 454000 Soudanais se sont enfuis. Entretemps la guerre civile continue.

My Image

De Eritrese Ramya (22): ‘De bewakers drinken en roken hasj, komen het kamp binnen en kiezen de vrouwen uit die ze mee naar buiten willen nemen. De vrouwen wilden weigeren, maar als je een geweer op je hoofd gericht hebt, dan heb je niet veel keus als je wilt overleven. Ik werd twee keer verkracht door drie mannen… ik wilde niet dood.’ Veel vluchtelingen die door Libië reizen worden verkracht. Vrouwen lopen constant risico op seksueel geweld door smokkelaars, handelaren of gewapende groeperingen

Eritrean Ramya (22):” The guards drink and smoke cannabis, then come into the camp and pick the women they want to take outside. The women wanted to refuse, but when they put a gun to your head, you do not have a great deal of choice if you want to survive. I was raped twice by three men … I did not want to die.” Lots of refugees who travel via Libya get raped. Women are constantly exposed to sexual assault from smugglers or armed groups.

Ramaya d’ Ertitrée (22 ans) raconte: Les gardiens boivent et fument le hash. Ils entrent le camp et choisissent les femmes. Celles-ci veulent refuser mais elles n’ont pas le choix si elles ne veulent pas êtres tuées. J’ai été violée deux fois par trois hommes. Les femmes qui traversent la Lybie courent toujours le risque d’être maltraités sexuellement par les trafiquants ou des groupes armés.

My Image

Nujeen Mustafa kiest ondanks het feit dat ze in een rolstoel zit, voor de grote tocht ,weg van oorlog en geweld. Hoe dichter ze bij de plaats komt waar ze zal overgezet worden, hoe groter haar angst is om haar rolstoel kwijt te raken. In de boot is geen plaats voor bagage, kinderwagens of rolstoelen.

In spite of the fact that she is in a wheelchair, Nujeen Mustafa still chose to embark on the long journey away from war and violence. The closer she gets to the place of embarkation the greater gets her fear of losing her wheelchair. In the boats there is no room for luggage, prams or wheelchairs…

Ramaya d’ Ertitrée (22 ans) raconte: Les gardiens boivent et fument le hash. Ils entrent le camp et choisissent les femmes. Celles-ci veulent refuser mais elles n’ont pas le choix si elles ne veulent pas êtres tuées. J’ai été violée deux fois par trois hommes. Les femmes qui traversent la Lybie courent toujours le risque d’être maltraités sexuellement par les trafiquants ou des groupes armés.

My Image

2001:
Pjatimat met haar dochtertje op de vlucht voor de oorlog in Tsjetsjenië .

2001
Pjatimat s’enfuit avec sa petite fille pour la guerre en Tsetsjenie

My Image

1996- 1999:
Oorlog Kosovo –Servië. Een grote stroom vluchtelingen zoekt bescherming in Europa.
700 000 Kosovaarse Albanezen vluchten naar Zwitserland, 450 000 naar Duitsland, 200 000 naar Frankrijk, 90 000 naar Italië, 70 000 naar België….

War Kosovo- Serbia. A large number of refugees seeks protection in Europe. 700 000 Albanians flee from Kosovo to Switzerland, 450 000 flee to Germany, 90 000 to Italy, 70 000 to Belgium …

1996- 1999:
La guerre Serbe. On s’enfuit vers l’Europe. 700000 Albanais vers la Suisse. 450000 vers l’Allemagne, 200000 vers la France et 70000 en Belgique.

My Image

Rwandese genocide met één miljoen slachtoffers. De wereld kijkt toe. Gelukkig heeft Europa vluchtelingen kunnen herbergen. De oorlog is gedaan maar onderhuids blijft het nog rommelen.

Genocide in Rwanda, toll 1 million victims. The world is watching. Luckily Europe managed to harbour refugees. The war is over but there is still some tensoin.

1994 :
Génocide Ruandaise, un million de victimes. L’Europe a hébergé plusieurs réfugies. La guerre est terminée mais la situation politique est fragile.

My Image

Piierre Kompany , politiek vluchteling uit Congo . In 1982 wordt hij Belg, later gaat hij in de Belgische politiek. Zijn zonen Vincent en Francois zijn geen onbekenden….

Pierre Kompany, political refugee from Congo. He becomes Belgian in 1982. Later he enters Belgian politics. His sons Vincent and Francois are not unknown …

1975:
Pierre Kompany, réfugie politique du Congo. En 1982 il devient Belge. Ses fils Vincent et François ne sont pas des inconnus…. .

My Image

1956:
Hongaarse opstand tegen het Stalinistische bewind kost het leven aan duizenden Hongaren. 200 000 vluchten weg.

The Hungarian uprising against the Stalinist regime took the lives of thousands of Hungarians. 200 000 fled their country.

1956 :
Les Hongrois se tournent contre l’occupation des Russes et le régime Staliniste. Des milliers meurent. 200000 s’enfuient.

My Image

1946:
Tijdens de installatie van het communistische regime in Polen vlucht Jan Kulakowski naar België. Hij krijgt later een belangrijke functie in de Europese politiek.

When the communist regime takes over in Poland, Jan Kulakoski flees to Belgium. Later he gets an important job in European politics.

1946 :
Jan Kulakomski s’enfuit vers la Belgique pendant l’installation du régime communiste en Pologne. Plus tard il aura une fonction importante dans la politique Européenne.

My Image

1940
De inval van de Duitsers brengt een gigantische volksverhuizing op gang: tijdens de achttien dagen durende oorlog die op 10 mei volgt, zal een kwart van de Belgische bevolking op de vlucht slaan richting kust, Frankrijk en Engeland.
mei 1940:
Belgische regering met als buitenland minister Paul-Henri Spaak vlucht naar Frankrijk en later naar Londen.

The invasion causes mass immigration: during the 18 day war that started May 10th one quarter of the Belgian population will flee in the direction of the coast, France and England.
May 1940:
The Belgian government with foreign minister Paul-Henri Spaak first flees to France and later to London.

1940 :
L’invasion Allemande provoque une migration gigantesque. Un quart de la population Belge s’enfuit vers la côte, la France et l’Angleterre. Le gouvernement Belge avec Paul-Henri Spaak, ministre des affaires étrangères s’enfuit vers la France et plus tard à Londres.

My Image

1933:
Vele Joden vluchten voor het Nazisme. Tijdens de oorlog werden duizenden naar concentratiekampen en de Dossinkazerne in Mechelen gestuurd..
België was het enige land waar de deportatietrein halt hield zodat gevangenen konden ontsnappen.

Lots of Jews try to get away from the Nazism. During the war thousands were sent to concentration camps and the Dossin barracks in Mechelen ..
Belgium was the only country where the deportation train was stopped so that prisoners could get away …

1933:
Beaucoup de juifs s’enfuient pour le nazisme. Des milliers ont été envoyés aux camps de concentration.
La Belgique était le seul pays ou les trains de déportation se sont arrêtés pour que les prisonniers puissent s’enfuir.

My Image

1914:
1000 000 Belgische vluchtelingen vluchten naar Nederland en naar het Verenigd Koninkrijk. Er worden speciale vluchtelingendorpen opgetrokken. Verschillende landen verzamelen hulpgoederen voor de Belgen in nood. Er komt uit sommige hoeken ook tegenstand. De mannelijke vluchtelingen zouden meisjes lastig vallen…

One million Belgian refugees flee to Holland and the United Kingdom. Special refugee villages are built. Several countries assmble relief material for the Belgians in need. There is also opposition. Rumour has it that male refugees are harrassing local girls …

1914 :
1000000 de Belges se sont enfuis aux Pays Bas et au Royaume Uni. On a crée des villages pour les réfugies. Beaucoup de pays ont rassemblés des secours pour aider les Belges en danger. Certains réfugies masculins embêteraient les jeunes filles…